Areometry to urządzenia służące do mierzenia gęstości cieczy lub procentowej zawartości rozpuszczonej w niej substancji. Wykorzystuje siły wyporu, z jaką ciecz działa na zanurzone w niej ciało stałe, opiera się więc na Prawie Archimedesa. Jest to wynalazek, który pochodzi z Grecji, z IV w. naszej ery.

Budowa

Budowa areometru jest dość prosta. Najprostszy z nich to po prostu szklana rurka. Jej górna część ma skalę. Na pierwszy rzut oka – przypomina termometr. Dolna część jest szersza i wypełniona materiałem o dużej gęstości. Kiedyś, używano rtęci, ale obecnie zdecydowanie się od niej odchodzi. Obciążenie sprawia, że areometr utrzymuje pozycję pionową. Pomiaru areometrem dokonujemy poprzez zanurzenie go w badanej cieczy, która jest umieszczona w menzurce. Głębokość na jaką zanurza się areometr wynika z różnicy między ciężarem jego samego, a ciężarem wypartej przez niego cieczy, czyli badanej substancji. Z posiadanych danych można obliczyć gęstość analizowanej cieczy lub po prostu odczytać ją na skali areometru.

Zastosowania

Powszechnie używa się ich w laboratoriach. Nie nadają się jednak do dużych, seryjnych badań. Wykorzystywane są raczej jako rozwiązanie doraźne. Poza laboratoriami, aerometry wykorzystuje się we wielu innych gałęziach przemysłu. Niektóre z rodzajów, są ukierunkowane na badanie gęstości jednego rodzaju substancji – cukrów w cukromierzach czy zawartości alkoholu ( podanej w stopniach Trallesa) w alkoholomierzach. Czasami też wykorzystywane są do pomiaru gęstości moczu.